Etiketler

, , , , ,

 

 

Her büyük değerimize yaşarken gereken ilgiyi göstermeyip, öldükten sonra abartı gözyaşları dökmemizi anlatan bir yazı. Okuyalım, okutalım!! Bu vesileyle -bende izlemedim, büyük bir eksikliktir- en kısa zamanda ustanın Yılmaz Güney’le çevirdiği Umut ve Sürü filmlerini, Tabutta Röveşata filmini izleyelim. En azından 50 yıllık oyunculuk geçmişi olan oyuncumuzu sadece Ezel dizisinde söylediği şiirler -dikkatli gözler o şiirlerin sözlerinin de ünlü İrlandalı gay filozof ve oyuncu Oscar Wilde’a ait olduğunu bilir, acaba o sözlerin gay bir filozofa ve İrlandalı biri tarafından yazılmış olduğunu bilseydi halkımız, aynı şekilde benimser miydi? – ile tanımış olmayalım, yazıktır!!

Yılmaz Özdil’in bu yazısının son sözleri çok vurucu ve tarihimizi bilmeyen, unutkan bir toplum olan bizlere ders olsun:

Tuncel Kurtiz’i kaybetmekten daha hazin ne var biliyor musunuz? Sayın basınımızın, sanki yaşarken çok kıymet veriyormuş gibi yapması…SAyın ahalimizin de, 77 yaşındaki ustayı sanki Ramiz Dayı’dan önce tanıyormuş gibi yapması…

Sanatseverleri elbette tenzih ederim ama…Bu rol kabiliyetiyle Tuncel Kurtiz bile yarışamazdı.

 

Reklamlar